Terugblikken op mijn angsten van 2 jaar geleden

Zo ongeveer 2 jaar geleden heb ik een bericht gepost op mijn blog, waarin ik het had over mijn angsten en hoe ik die wilde proberen te overwinnen. En laatst zag ik die blogpost weer voorbijkomen en toen kwam ik op het idee om terug te kijken op die blogpost en om te bekijken of ik die angsten heb weten te overwinnen.

insecten en spinnen

“Ik vind insecten en spinnen echt verschrikkelijk. Zodra er een insect of spin bij mij in de buurt komt, ben ik snel weg. Ik vind het moeilijk om precies te omschrijven wat ik eng vind aan insecten en spinnen. Ik weet wel dat ze niks doen, maar ik krijg gewoon alleen al rillingen als ik plaatjes van insecten en spinnen zie. Het is wel zo dat ik vroeger geen spinnen durfde dood te slaan en dat durf ik nu meestal wel. Dat is dus wel een kleine verbetering, maar ik denk niet dat ik ooit helemaal van deze angst af kom.”

Wat je hierboven net gelezen hebt is hoe het twee jaar geleden zat met mijn angst voor insecten en spinnen. Maar hoe zit het daar nu eigenlijk mee? Nou mijn angst is eigenlijk best wel verminderd. Ik ben niet echt meer bang voor spinnen. Alleen hele grote spinnen vind ik nog wel een beetje eng om weg te halen. En ik ren nog steeds (gillend) weg als iemand een spin of welk insect dan ook in zijn hand heeft en het plan heeft om die op mij te gooien of neer te leggen. Maar om dat een beetje eng te vinden is toch ook best wel normaal? Verder vind ik insecten tegenwoordig ook niet echt eng meer, alhoewel er wel een uitzondering is, wespen. Ik blijf wespen maar enge beesten vinden en en sinds er in de zomer van 2015 een wesp mijn shirt in is gevlogen, is die angst zeker niet minder geworden. Gelukkig vloog hij snel weer uit mijn shirt vandaan en hij had me gelukkig niks aangedaan. Maar tot zover dus mijn angst voor insecten en spinnen.

hoogtes

“Mijn hele leven heb ik nooit last gehad van hoogtevrees. Ik dacht altijd dat mensen met hoogtevrees zich aanstelden, totdat ik er ongeveer 3 jaar geleden zelf ineens last van kreeg. Ik zat in het reuzenrad in Walibi met wat klasgenootjes en dat ding gaat nog nogal hoog en het wiebelde wat en opeens vond ik het gewoon zo eng. Ik hield me stevig ergens aan vast en probeerde niet naar beneden te kijken. Ook afgelopen zomervakantie was er wat. We gingen in de bergen wandelen. Sommige stukjes waren nogal smal en hoog en dat vond ik dan nog niet zo heel erg, maar toen kwam het: Er was een heel smal stukje waar je overheen moest lopen en je kon zó ver naar beneden kijken. Daar moest je dus heel voorzichtig en rustig lopen en goed vasthouden aan een buis. Ik heb 2 jaar geleden precies hetzelfde gedaan en toen vond ik het helemaal niet eng. Echt zo raar! Ik wil mijn hoogtevrees het liefst overwinnen, zoals ik al mijn angsten graag wil overwinnen, dus ging ik van de zomer in Walibi met wat vriendinnen weer in het reuzenrad. En deze keer vond ik het wel minder eng. Het omhoog gaan vond ik eng, maar het naar beneden gaan vond ik leuk en niet eng. Blijven proberen dus en wie weet heb ik op een dag geen hoogtevrees meer. I hope so!”

Hoogtevrees. Het is iets waar ik nog steeds niet helemaal van af ben. Het is wel minder geworden en ik probeer nog altijd te blijven vechten, maar de angst is er nog steeds wel. Zo vind ik het in de bergen bijvoorbeeld heel mooi, maar soms tijdens het klimmen kijken ik even liever niet naar beneden. Maar ondanks dat ik er nog wel last van heb, heb ik wel het gevoel dat ik het al deels heb weten te overwinnen. Het gaat al beter dan 2 jaar geleden en daar het om. Het gaat erom dat een sprake is van vooruitgang. En dan maakt het niet uit of dat dan maar een klein beetje of juist heel veel is. De vooruitgang is er en dat is het belangrijkste.

vliegen

“Ik ga volgend jaar misschien met het vliegtuig op vakantie en ik heb wel wat vlieganst. Niet vanwege de hoogte of om de kleine kans dat je kan neerstorten, maar vanwege het opstijgen en het landen. Ik denk dat ik het vooral eng vind, omdat ik geen idee heb wat ik me er bij moet voorstellen. Hoe zou het voelen? Ik ben er wel bijna zeker van dat zodra ik een keer heb gevlogen, ik geen vliegangst meer heb. Iedereen heeft wel spanning voor de eerste keer vliegen. Als vliegen leuk vind, wil ik later meer van de wereld zien. Mooie plekken zien in Afrika, Azië en Amerika. Dat lijkt me echt geweldig.”

Mijn voorgevoel had gelijk. Na de eerste keer vliegen in de zomervakantie vorig jaar was ik meteen van mijn vliegangst af. En dat niet alleen, ik vond het juist super gaaf! Het uitzicht vanuit het vliegtuig kan echt adembenemend zijn. Je ziet alles vanuit een heel anders perspectief en het ziet er allemaal echt prachtig is. En het is ook best wel cool om door de wolken heen te vliegen. En daarnaast is het natuurlijk ook een hele snelle manier van reizen, wat erg prettig is.

op mensen afstappen

“Ik vind het erg moeilijk om zomaar op onbekenden of mensen die ik niet zo goed ken af te stappen en daar een gesprek mee te voeren. Ik ben over het algemeen al nogal stil. Ook ben ik misschien een beetje verlegen, maar ook weer niet super verlegen. Ik weet niet wat het is. Als ik met vriendinnen ben kan ik over van alles en nog wat kletsen, maar met anderen kan ik dat niet zo snel. Ik heb altijd het gevoel dat mensen altijd op mij moesten afstappen, omdat ik zelf nooit snel met iemand die ik niet zo ken ga praten. En dat voelt een beetje stom. Hier ben ik vaak nog best onzeker over. Vooral omdat ik volgend jaar in een compleet andere klas zit met allemaal mensen die ik amper ken, maar ik vertrouw altijd maar weer op dat alles goed komt.”

Ook op gebied van ‘op mensen afstappen’ gaat het met mij nu stukken beter. Ik blijf het diep van binnen nog wel een beetje eng vinden om op mensen af te stappen, die ik amper of nog helemaal niet ken, maar er is een soort wil binnen in mij die het ook wel weer leuk vind om op dat soort mensen af te stappen. Ik houd ervan om nieuwe dingen te ontdekken en ook om andere mensen te leren kennen. Ik heb de afgelopen jaren dan ook zoveel nieuwe mensen leren kennen, waar ik ook weer leuke belevenissen en vriendschappen  aan heb overgehouden.

Dus, beste lezers van mijn blog, zo zie je maar weer hoeveel er kan veranderen in 2 jaar, hoeveel vooruitgang er kan plaatsvinden. Ik hoop dat ik jullie hiermee heb kunnen inspireren om ook jullie angsten te overwinnen. Probeer het ook eens. Misschien lukt het je wel en misschien ook niet, maar dan heb je het in ieder geval wel geprobeerd.

Liefs, Margriet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *