Een nieuwe blog

Hey! Ik wil jullie graag nog even laten weten dat ik een nieuwe blog begonnen. Dit heb eigenlijk al een paar maanden geleden gedaan. Ik heb het toen wel op social media gezegd, maar ik ben het toen helemaal vergeten ook op mijn blog te zetten. Dus dat doe ik nu nog even. Waarom ben ik dan een nieuwe blog begonnen? Ik heb er al een tijdje over zitten denken om in het Engels te gaan bloggen en ook wilde ik eigenlijk een nieuwe blognaam. Het leek me om die redenen wel een goed idee om nieuwe blog te beginnen, in het Engels dus. Het is een hele frisse start en het is iets waarvan ik me nu realiseer dat ik het meer nodig had, dan ik me ooit had kunnen beseffen. Benieuwd naar mijn nieuwe blog? Hier is de link: http://www.anadventureratheart.com/

Tot ziens,

Margriet

No body is perfect


(This post is written in Dutch and English)

It is a Wednesday night and lately, there has been something that has been really bothering me. I have wanted to write a blog post about it for a while now, but a few days ago I was thinking some more about it and I came to the conclusion that I thought I was just exaggerating. I decided to let go of it. But then I read this article a few minutes ago and I just knew that I had to write about this, because I can’t watch this any longer with my mouth shut. This thing I am talking about has everything to do with social media and today’s beauty standards.

Het is een woensdag avond en er is nu al een tijdje iets waar ik me ontzettend aan kan ergeren. Ik wilde er al een tijdje een blog post over schrijven, maar een paar dagen geleden dacht ik er nog eens over na en toen kwam ik tot de conclusie dat ik vond dat ik maar aan het overdrijven was. Ik besloot het los te laten. Maar toen las ik een artikel een paar minuten geleden en ik wist gewoon dat ik erover moest schrijven, omdat het gewoon niet langer kan aanzien zonder er iets van te zeggen. Hetgene waar ik het over heb heeft alles te maken met social media en de schoonheidsidealen van vandaag de dag.

Scrolling through my Facebook timeline I have seen many articles about celebrities who had posted a picture of themselves that had clearly been Photoshopped. You could clearly see that those certain pictures were photoshopped because things in the background either had a weird shape or there were lines that all of a sudden were curved. And the celebrities who photoshopped the pictures of themselves did that so they would have a slimmer body, a body that looks more perfect.

Ik heb de laatste tijd in mijn Facebook tijdlijn het nodige aantal artikelen gezien over celebrities die een duidelijk gephotoshopte foto hadden gepost van zichzelf. Je kon zo duidelijk zien dat die foto’s waren gefotoshopt, doordat er iets mis was met de achtergrond. Er was of sprake van een rare vorm of er waren lijnen die ineens gebogen waren. En die foto’s zijn gefotoshopt door die celebrities om ervoor te zorgen dat hun lichaam er slanker en perfecter uitziet.

And I really have a problem with people doing such a thing. Especially when they are celebrities with thousands or even millions of followers because they have such an influence on so many, especially young, people. Sometimes I wonder if they even realize how much they can affect so many girls with that in such a negative way, how insecure it could make these people feel to see celebrities with a such a slim, perfect body. There are so many young girls that look up to these celebrities and seeing these celebrities with such a body on social media, makes many girls wonder if they should look like that too. Wondering if they are too fat, wondering if they are good enough and thinking that in order to get somewhere in life, you need to have a perfectly slim body.

En ik heb er echt een probleem mee als mensen zoiets doen. Vooral wanneer het celebrities zijn, die duizenden of soms zelfs millioenen volgers hebben. Zij hebben namelijk zo’n grote invloed op zoveel, vooral jonge, mensen. Soms vraag ik me af of ze zich wel realiseren wat voor negatieve invloed ze hebben op die manier op zoveel jonge meiden. En het zien van hele slanke, perfecte lichamen kan zorgen voor veel onzekerheid. Er zijn zoveel jongen meiden die opkijken tegen die celebrities en om die celebrities te zien met zo’n lichaam, zorgt ervoor dat veel meiden zich gaan afvragen of zij er ook zo uit moeten zien. Afvragend of ze te dik zijn, of ze goed genoeg zijn en denkend dat je een perfect, slank lichaam moet hebben om wat te bereiken in het leven.

And that is not true. You are good enough just the way you are and your body is beautiful the way it is. There are so many different bodies and NO BODY is perfect. Now it is important for your body and also for yourself, for your life, to live a healthy lifestyle. It’s important to eat healthily and to exercise. But there is nothing wrong with your body as long as you are living a healthy lifestyle and your body is healthy.

En dat is niet waar. Je bent goed genoeg zoals je bent en je lichaam is mooi zoals het is. Er zijn zoveel verschillende lichamen en geen één lichaam is perfect. Nu is het wel belangrijk voor je lichaam, voor jezelf en voor je leven om gezond te leven. Het is belangrijk om gezond te eten en te sporten. Maar er is niks mis jouw lichaam zolang je gezond leeft en je lichaam gezond is.

A few weeks ago Hilary Duff posted something on Instagram which I think was amazing of her! And I think that post is the perfect way to end this blog post. Love yourself and love your body.

Een paar weken geleden postte Hilary Duff iets op Instagram wat ik echt een geweldige post van haar vond! En ik denk dat die post de perfecte manier is om deze blog post af te sluiten. Hou van jezelf en hou van je lichaam.

Love Margriet

The beautiful Belogradchik

Afgelopen zomer ben ik voor 2 weken naar Bulgarije geweest. Ik heb daar samen met nog een groep andere mensen geholpen in een weeshuis. We verbleven als groep ook in het weeshuis zelf, wat echt supergezellig was met al die kinderen. Ook hadden we hele leuke tolken. We hadden tolken, omdat die kinderen amper Engels kunnen en wij als Nederlanders niet echt Bulgaars kunnen spreken. Het weer was daar trouwens ook echt top. Echt lekker zomer weer! Ik heb daar echt een geweldige tijd gehad.
Naast het feit dat we veel organiseerden en klusten in het weeshuis, hadden we ook veel vrije tijd. En toen we een keer een dag vrij hadden zijn we naar de ‘vesting van Belogradchik’ geweest. En het is een plek die ik graag met jullie willen delen.












De vesting van Belogradchik is één van de mooiste plekken die ik ooit bezocht heb. Het ligt hoog in het gebergte vlakbij bij het plaatsje Belogradchik. En zodra je het parkeerterrein van de vesting oprijdt, zie je hoe enorm de rotsen zijn. Zodra je het fort betreedt, moet je eerst een grote trap beklimmen en vervolgens loop je in het gebergte langs de rotsen en zijn er zo nu en dan wat trappen om te beklimmen met als doel om het hoogste punt te bereiken met het prachtige uitzicht. Nu zullen er ook nog wel alternatieve routes zijn die je naar andere plekken leiden in het gebied vol met gigantische rotsen. Ik heb het zelf als een ontzettend leuk, mooi en gaaf avontuur ervaren. De foto’s die ik daar had gemaakt leken in eerste instantie een beetje mislukt te zijn, maar toen ik ze eenmaal ging bewerken, werden ze toch nog best wel mooi.

Dus als je ooit van plan bent om naar Bulgarije te gaan, dan raad ik je zeker aan om de vesting van Belogradchik te bezoeken.

Heb jullie nog leuke plekken bezocht deze zomer?

Liefs, Margriet

Terugblikken op mijn angsten van 2 jaar geleden

Zo ongeveer 2 jaar geleden heb ik een bericht gepost op mijn blog, waarin ik het had over mijn angsten en hoe ik die wilde proberen te overwinnen. En laatst zag ik die blogpost weer voorbijkomen en toen kwam ik op het idee om terug te kijken op die blogpost en om te bekijken of ik die angsten heb weten te overwinnen.

insecten en spinnen

“Ik vind insecten en spinnen echt verschrikkelijk. Zodra er een insect of spin bij mij in de buurt komt, ben ik snel weg. Ik vind het moeilijk om precies te omschrijven wat ik eng vind aan insecten en spinnen. Ik weet wel dat ze niks doen, maar ik krijg gewoon alleen al rillingen als ik plaatjes van insecten en spinnen zie. Het is wel zo dat ik vroeger geen spinnen durfde dood te slaan en dat durf ik nu meestal wel. Dat is dus wel een kleine verbetering, maar ik denk niet dat ik ooit helemaal van deze angst af kom.”

Wat je hierboven net gelezen hebt is hoe het twee jaar geleden zat met mijn angst voor insecten en spinnen. Maar hoe zit het daar nu eigenlijk mee? Nou mijn angst is eigenlijk best wel verminderd. Ik ben niet echt meer bang voor spinnen. Alleen hele grote spinnen vind ik nog wel een beetje eng om weg te halen. En ik ren nog steeds (gillend) weg als iemand een spin of welk insect dan ook in zijn hand heeft en het plan heeft om die op mij te gooien of neer te leggen. Maar om dat een beetje eng te vinden is toch ook best wel normaal? Verder vind ik insecten tegenwoordig ook niet echt eng meer, alhoewel er wel een uitzondering is, wespen. Ik blijf wespen maar enge beesten vinden en en sinds er in de zomer van 2015 een wesp mijn shirt in is gevlogen, is die angst zeker niet minder geworden. Gelukkig vloog hij snel weer uit mijn shirt vandaan en hij had me gelukkig niks aangedaan. Maar tot zover dus mijn angst voor insecten en spinnen.

hoogtes

“Mijn hele leven heb ik nooit last gehad van hoogtevrees. Ik dacht altijd dat mensen met hoogtevrees zich aanstelden, totdat ik er ongeveer 3 jaar geleden zelf ineens last van kreeg. Ik zat in het reuzenrad in Walibi met wat klasgenootjes en dat ding gaat nog nogal hoog en het wiebelde wat en opeens vond ik het gewoon zo eng. Ik hield me stevig ergens aan vast en probeerde niet naar beneden te kijken. Ook afgelopen zomervakantie was er wat. We gingen in de bergen wandelen. Sommige stukjes waren nogal smal en hoog en dat vond ik dan nog niet zo heel erg, maar toen kwam het: Er was een heel smal stukje waar je overheen moest lopen en je kon zó ver naar beneden kijken. Daar moest je dus heel voorzichtig en rustig lopen en goed vasthouden aan een buis. Ik heb 2 jaar geleden precies hetzelfde gedaan en toen vond ik het helemaal niet eng. Echt zo raar! Ik wil mijn hoogtevrees het liefst overwinnen, zoals ik al mijn angsten graag wil overwinnen, dus ging ik van de zomer in Walibi met wat vriendinnen weer in het reuzenrad. En deze keer vond ik het wel minder eng. Het omhoog gaan vond ik eng, maar het naar beneden gaan vond ik leuk en niet eng. Blijven proberen dus en wie weet heb ik op een dag geen hoogtevrees meer. I hope so!”

Hoogtevrees. Het is iets waar ik nog steeds niet helemaal van af ben. Het is wel minder geworden en ik probeer nog altijd te blijven vechten, maar de angst is er nog steeds wel. Zo vind ik het in de bergen bijvoorbeeld heel mooi, maar soms tijdens het klimmen kijken ik even liever niet naar beneden. Maar ondanks dat ik er nog wel last van heb, heb ik wel het gevoel dat ik het al deels heb weten te overwinnen. Het gaat al beter dan 2 jaar geleden en daar het om. Het gaat erom dat een sprake is van vooruitgang. En dan maakt het niet uit of dat dan maar een klein beetje of juist heel veel is. De vooruitgang is er en dat is het belangrijkste.

vliegen

“Ik ga volgend jaar misschien met het vliegtuig op vakantie en ik heb wel wat vlieganst. Niet vanwege de hoogte of om de kleine kans dat je kan neerstorten, maar vanwege het opstijgen en het landen. Ik denk dat ik het vooral eng vind, omdat ik geen idee heb wat ik me er bij moet voorstellen. Hoe zou het voelen? Ik ben er wel bijna zeker van dat zodra ik een keer heb gevlogen, ik geen vliegangst meer heb. Iedereen heeft wel spanning voor de eerste keer vliegen. Als vliegen leuk vind, wil ik later meer van de wereld zien. Mooie plekken zien in Afrika, Azië en Amerika. Dat lijkt me echt geweldig.”

Mijn voorgevoel had gelijk. Na de eerste keer vliegen in de zomervakantie vorig jaar was ik meteen van mijn vliegangst af. En dat niet alleen, ik vond het juist super gaaf! Het uitzicht vanuit het vliegtuig kan echt adembenemend zijn. Je ziet alles vanuit een heel anders perspectief en het ziet er allemaal echt prachtig is. En het is ook best wel cool om door de wolken heen te vliegen. En daarnaast is het natuurlijk ook een hele snelle manier van reizen, wat erg prettig is.

op mensen afstappen

“Ik vind het erg moeilijk om zomaar op onbekenden of mensen die ik niet zo goed ken af te stappen en daar een gesprek mee te voeren. Ik ben over het algemeen al nogal stil. Ook ben ik misschien een beetje verlegen, maar ook weer niet super verlegen. Ik weet niet wat het is. Als ik met vriendinnen ben kan ik over van alles en nog wat kletsen, maar met anderen kan ik dat niet zo snel. Ik heb altijd het gevoel dat mensen altijd op mij moesten afstappen, omdat ik zelf nooit snel met iemand die ik niet zo ken ga praten. En dat voelt een beetje stom. Hier ben ik vaak nog best onzeker over. Vooral omdat ik volgend jaar in een compleet andere klas zit met allemaal mensen die ik amper ken, maar ik vertrouw altijd maar weer op dat alles goed komt.”

Ook op gebied van ‘op mensen afstappen’ gaat het met mij nu stukken beter. Ik blijf het diep van binnen nog wel een beetje eng vinden om op mensen af te stappen, die ik amper of nog helemaal niet ken, maar er is een soort wil binnen in mij die het ook wel weer leuk vind om op dat soort mensen af te stappen. Ik houd ervan om nieuwe dingen te ontdekken en ook om andere mensen te leren kennen. Ik heb de afgelopen jaren dan ook zoveel nieuwe mensen leren kennen, waar ik ook weer leuke belevenissen en vriendschappen  aan heb overgehouden.

Dus, beste lezers van mijn blog, zo zie je maar weer hoeveel er kan veranderen in 2 jaar, hoeveel vooruitgang er kan plaatsvinden. Ik hoop dat ik jullie hiermee heb kunnen inspireren om ook jullie angsten te overwinnen. Probeer het ook eens. Misschien lukt het je wel en misschien ook niet, maar dan heb je het in ieder geval wel geprobeerd.

Liefs, Margriet

Lissabon dag 2

Het is alweer een poosje geleden dat ik over mijn eerste dag in Lissabon schreef. Ik ben daar namelijk van 23-25 mei samen met mijn moeder heen geweest. En vandaag heb ik eindelijk een deel twee voor jullie. Dit is hoe het verder verliep met mijn avonturen in Lissabon.




Mijn tweede dag in Lissabon, en de eerste morgen dat ik er wakker werd, begon al vroeg. We zouden namelijk van ’s morgens tot en met het begin van de middag een fietstocht gaan maken met een groep en een Nederlandse gids. Maar voordat we gingen fietsen, moesten we natuurlijk nog wel eerst even gaan ontbijten. We besloten de tram weer te pakken en ergens vlakbij het punt waar de fietstocht zou beginnen te gaan ontbijten.
Omdat het wel even duurde voordat we een restaurantje hadden gevonden waar we konden ontbijten, hadden we niet veel tijd om te eten. Dus toen hebben we uiteindelijk een deel van ons eten voor later meegenomen.
Toen gingen we op zoek naar het precieze startpunt van de fietstocht. Wat ook nog eens een beetje uitliep, maar uiteindelijk hebben we het toch nog gevonden en toen kon de fietstocht beginnen.
Eerst moesten we een heel lang steil stuk naar beneden fietsen. dat was wel even moeilijk, maar het werd gelukkig steeds minder steil. We maakten verschillende tussenstops. Zo stopten we bij een plein waar we snel even de binnenkant van een kerk bekeken en hebben we een of ander bekend drankje van een winkel daar gedronken. De meeste mensen vonden het wel lekker, maar ik vond het echt niet om te drinken.
Een volgende stop was op het grote plein ‘Praça do Comércio’, dat ligt aan de rivier de Taag. We stopten daar bij een restaurant om het bekende Lissabonse hapje ‘pastel de Nata’ uit te proberen. En het was echt heerlijk! Ik raad het je zeker aan om het een keer uit te proberen als je zelf eens in Lissabon of ergens anders in Portugal bent. Vervolgens gingen we een heel stuk langs de Taag fietsen. Na een poosje stopten we bij de haven die naast de grote ‘ponte de Abril’ brug ligt. Vanaf daar zag je ook goed hoe groot de brug was. De brug komt je misschien wel bekend voor. De bekende brug van San Francisco lijkt namelijk erg veel op deze. Na wat foto’s gemaakt te hebben, was het weer tijd om verder te gaan fietsen. Iets wat verderop aan de andere kant van de brug was een mooi moment te vinden, waarop allemaal mensen staan afgebeeld die belangrijk zijn geweest voor de Portugese geschiedenis. En daarna stopten we nog bij de Belém toren, het eindpunt van de fietstocht. Daar zijn we niet in geweest, omdat onze gids zei dat het het niet waard was om daarvoor in de rij te gaan staan. Maar het zien van het gebouw van de buitenkant was ook al erg mooi.

Toen was de fietstocht dus bijna afgelopen. We moesten nog een paar minuten terug fietsen om de fietsen bij een bepaald punt in te leveren. Mijn fiets viel nog even om toen we nog stil stonden, omdat mijn tas in het mandje zat en dat werd mijn fiets blijkbaar net even iets te veel. En toen we weer verder wilden gaan fietsen bleek de ketting van mijn fiets ineens stuk te zijn gegaan. Echt waar, dat moet mij natuurlijk weer overkomen. Gelukkig was er een man in de groep die mij met de laatste minuten fietsen wel wilde meetrekken. Dus daar was ik hem heel dankbaar voor.




Na de fietstocht gingen ik en mijn moeder naar het Mosteiro dos Jeronimos, een voormalig klooster met een kerk ernaast. De architectuur van het klooster vond ik erg mooi en in het midden van het klooster was een pleintje omringd door gras (waar je trouwens niet op mocht komen). Nadat we het allemaal wel gezien hadden in de kerk en het klooster, gingen we naar de volgende bestemming die op onze planning stond: de Jardim Botanico Tropical, een botanische tuin met veel tropische en subtropische planten. Ik heb daar veel bijzondere en mooie bomen en planten gezien. En ook heb ik nog kennisgemaakt met een paar grote dominante eenden, die grote fans bleken te zijn van mijn suiker croissant.
Er is één ding dat ik je echt aanraad als je deze tuin gaat bezoeken. In de tuin zijn grote paden aangelegd, maar ook wat minder zichtbare samllere paden waarbij je tussen alle begroeiing in loopt. Ik raad het je echt aan om voor de smallere paden te gaan. Het maakt het wandelen net wat leuker en je krijgt meer het gevoel dat je door de natuur aan het lopen bent. Er was trouwens ook een struik met Margrietjes. Ik had dat nog nooit gezien en ik vond het best cool.





Na wat genoten te hebben van de prachtige planten in de botanische tuin, gingen we met de bus richting de LX Factory, wat een kunstcentrum is. Je hebt er verschillende leuke winkeltjes zitten waarvan we er een paar hebben bezocht. De eerste was de Wish concept store. Ik heb daar een paar rolletjes tape en een leuke zomerse kaart gekocht.
Daarna bezochten we de boekenwinkel die eigenlijk de grote reden was waarom ik in eerste instantie naar de LX Factory toe wilde. Ik ben nou eenmaal een grote liefhebber van boeken en die boekenwinkel, die trouwens Ler Devagar heet, ziet er echt heel leuk uit!
In de boekenwinkel zit ook een klein cafétje, dus daar hebben mijn moeder en ik eerst wat gedronken. Daarna bleef zij aan een tafeltje zitten, terwijl ik op zoek ging naar leuke boeken. Ik heb de volgende boeken gekocht:
– And then there were none – Agatha Christie
– The great Gatsby – F. Scott Fitzgerald
– The alchemist – Paulo Coelho
– The book of disquiet – Fernando Passoa
Niet lang na het verlaten van de boekenwinkel besloten we de LX Factory weer te verlaten om weer terug te gaan naar het hotel.

Daar namen we lekker een duik in het zwembad op het dakterras van het hotel (wat een luxe hè? 😉 ). Na het zwemmen gingen we ons klaarmkaen om wat te gaan avondeten. We besloten het trammetje te nemen dat praktisch naast ons hotel ligt. Het ging een heel steil stuk omhoog. En toen keken we ineens weer boven de stad uit. Na wat naar het uitzicht gekeken te hebben, besloten we op zoek te gaan naar een restaurantje waar we buiten wat konden eten en het lukte ons maar niet om daar wat te vinden. En ik had sleehakken aan, wat ook niet echt heel fijn was, omdat het op sommige plekken best steil was. Uiteindelijk besloten we maar de bus te pakken richting de boulevard en uiteindelijk kwamen we terecht bij het restaurant, waar we de vorige avond ook hadden gegeten. Deze keer aten we patat met vlees. Het was weer erg lekker.
Na het eten liepen we weer terug naar het hotel en dat was hoe onze tweede dag eruit zag. Een leuke dag, waarop we ontzettend veel dingen hebben gezien.

Een fijne dag nog. Maak er wat moois van!
Liefs, Margriet

1 2 3 4 44